Wat is Oxfam?


Geschiedenis

1942 Het Oxford Committee for Famine Relief (telegramadres: OXFAM) ziet het licht in Oxford, Groot-Britannië. Het wil op de eerste plaats hulp bieden aan de door hongersnood getroffen bevolking in Griekenland, dat door de Duitse nazi’s is bezet.
1964 Geïnspireerd door de actie van Oxfam in Groot-Brittanië, wordt Oxfam in België opgericht als zusterorganisatie. In België besteden de stichters van Oxfam bijzondere aandacht aan de strijd voor de dekolonisatie in de landen van het Zuiden. De pas onafhankelijk geworden staten krijgen consequente steun.
1965 De eerste noodoproep van Oxfam vindt plaats: voor 85 miljoen Indiërs die lijden onder extreme droogte. Deze oproep wordt gedragen door een film en getuigenissen. Het resultaat mag er zijn: 840.000BEF gaat dat jaar naar hongerkampen in India, Burundi, Congo en Guatemala.
1968 Voor het eerst wordt er een massale klereninzameling gehouden, waardoor het contact tussen Oxfam en de Belgische bevolking sterker wordt. Ook wordt er begonnen met het ophalen van afgedankt materiaal, bestemd voor de projecten.
1969 De eerste solidariteitsmars wordt georganiseerd: het gaat om een soort betoging die gelijkertijd moet informeren over de projecten van Oxfam.

Oxfam doet een noodoproep per telex voor de slachtoffers van de oorlog in Nigeria en klaagt de wapenaanvoer vanuit België aan.

In Brussel wordt de eerste “Giftshop” geopend: een manier om eigen fondsen te kunnen werven door schenkingen te verkopen.
1970 Eerste noodhulpprogramma van Oxfam voor het door een cycloon getroffen Peru., in samenwerking met partnerorganisaties.
1971 De eerste Wereldwinkel wordt geopend in Antwerpen. Het concept is gebaseerd op de slogan “Trade not Aid”.
1972 Het jaar van de strijd tegen de apartheid en het racisme in België. Er wordt vooral aandacht besteed aan de volkeren van Zuidelijk Afrika, hun strijd tegen de Portugese kolonisatie en tegen het Zuidafrikaanse apartheidsregime.
1974 De grote Sahel-crisis brengt Oxfam-Solidariteit in Afrika, er wordt flinke financiële steun gegeven. Door de Belgische bevolking te vragen om 5BF taks per waterkraantje in huis te betalen, wordt 7 miljoen opgehaald voor projecten in Afrika.
1975 Officiele oprichting van Oxfam Wereldwinkels (OWW). Een jaar later zijn er zo’n 20 Vlaamse Wereldwinkels en wordt Oxfam Magasins du Monde opgericht in Wallonië.
1976 Er komt nu echte projectensteun, met co-financiering van de Belgische overheid: noodhulpprogramma’s in Afrika zijn veranderd in ontwikkelingsprojecten. Op Kaapverdië levert Oxfam alle schoolboeken voor het lager onderwijs, gemaakt door Kaapverdiaanse pedagogen en gericht op het aanbrengen van alfabetisatie, wiskunde, geschiedenis en aardrijkskunde. In Vietnam wordt samen met andere NGO’s een medisch sociaal programma ontwikkelt, en in Guatemala wordt hulp gegeven na een aardbeving, wat doorloopt in een project met de Indiaanse bevolking op het platteland.

Oxfam in België bestaat vanaf nu uit 4 organisaties: Oxfam-België, Oxfam Wereldwinkels, Magasins du Monde-Oxfam en Oxfam-Projekten.
1978 Als reactie op het geweld overal ter wereld, zet Oxfam zich af tegen de kernwapens en pleit voor ontwapening: Ontwapenen om te overleven is de slagzin, later verandert deze in ontwapenen om te ontwikkelen.
1979 De financiële middelen zijn vervijfvoudigd! Met medefinanciering van de Belgische overheid én nu ook de Europese Gemeenschap komen er meer projecten, maar ook meer administratie, meer opvolging en meer medewerkers.
1981 Oxfam gaat van start met een nieuwe campagne voor politiek georienteerde projecten: de 1 procent campagne. Zo kan men nu regelmatig een vast percentage van het inkomen bestemmen voor een ontwikkelingsproject in de Derde Wereld. Maar het is ook een vingerwijzing naar de Belgische regering: deze zou 1% van het BNP aan ontwikkelingssamenwerking moeten besteden.
1983 Oxfam doet een oproep “voor het overleven van een volk in levensgevaar” als reactie op de Guatemalteekse regering die systematisch volkeren uitmoordt. Ook wordt er opgeroepen om massaal te betogen tegen kernwapens. In het Midden Oosten staat Oxfam aan de kant van de Palestijnse en Libanese vluchtelingen, die gedood worden in de kampen.
1984 Oxfam in België viert haar 20ste verjaardag met diverse activiteiten en een rondreizende tentoonstelling.
Solidariteit is de tederheid van de volkeren, woorden van de dichter en Nicaraguaanse minister Thomas Borge, wordt gebruikt als slagzin.
1985 In het kader van het Internationaal Jaar van de Jeugd en het twintigjarig bestaan van Oxfam, krijgen 6 Belgische jongeren de kans om Algerije te bezoeken. Tijdens deze reis maken zij kennis met de bevolking, de cultuur en de problematiek van het land. Een groep Sahraouikinderen brengt vakantie door in België samen met Belgische klassen.

Tweede grote Sahel-crisis en hongersnood in Ethiopië. Er worden gemeenschappelijke acties gehouden door het Noodhulpconsortium en het Oxfam-Droogtefonds voor Afrika wordt opgericht, waarmee jarenlang structurele projecten zullen worden ondersteund.
1988 “Een boot voor Gaza” is de oproep tot steun voor het Palestijnse volk. Verschillende Belgische NGO’s doen mee aan het financieren van een grootscheepse humanitaire zending naar Gaza, inclusief ziekenwagens.
1990 Tijdens het Internationaal Jaar van de Alfabetisatie vraagt Oxfam de aandacht voor het grote aantal analfabeten op de wereld. De campagne Het ABC van de bevrijding is vooral gericht op Midden-Amerika.
1991 Verschillende noodsituaties volgen elkaar op. De Golfoorlog in Irak, overstromingen in Bangladesh, hongersnood in Afrika… Oxfam stuurt zo snel mogelijk humanitaire hulp naar deze gebieden .
1992 Oxfam Groot-Brittanië bestaat 50 jaar. In het kader van Oxfam-werelddag op 29 februari, proberen alle Oxfam-organisaties “één miljoen werkdagen voor een meer rechtvaardige wereld” samen te brengen. Het doel is eveneens om meer vrijwilligers aan te trekken, en dit wordt een succes.
1994 De genocide van zo’n 800.000 mensen in Rwanda en het massale aantal vluchtelingen dat daarop volgt, leidt tot één van Oxfam’s grootste humanitaire hulpacties ooit.
1995 In dit jaar wordt Oxfam International opgericht, bestaande uit Oxfam Groot Brittanië en Ierland, Oxfam-België en organisaties uit Australië (Community Aid Abroad), Nieuw-Zeeland, Amerika, Canada, Quebec, Hong-Kong en Nederland (Novib). In de jaren daarop zullen Spanje(Intermon) en Duitsland daar nog bijkomen.

De campagne Tamtam voor Afrika, die maandenlang de aandacht op Afrika richt onder andere door het verkopen van mini-djembé’s, bereikt haar hoogtepunt met één dag vol muziek, debatten en een avondconcert in Afrikaanse stijl. 10.000 mensen komen hier op af!

Oxfam opent haar eerste inleefateliers: “De wereld om de hoek”, een uniek educatie- en voorlichtingsmiddel. Hier kan in de huid gekropen worden van iemand uit Zuid-Afrika, en een jaar later volgen er ook ateliers van Bolivia en Palestina. Het programma, gericht op jongeren, is interactief en de ateliers bestaan uit zeer waarheidsgetrouwe decors.
1996 Oxfam-België en Oxfam-Projectensteun besluiten samen te gaan als Oxfam-Solidariteit. De samenwerking met Oxfam-Wereldwinkels en Oxfam-Magasins du Monde wordt verbeterd en verschillende acties op elkaar afgestemd. Stefaan Declercq neemt de plaats van Pierre Galand in als algemeen secretaris.
1998 Samen met verschillende vakbonden en verenigingen wordt er een succesvolle campagne gevoerd voor rechtvaardige handel en tegen het MAI (Multilateraal Akkoord inzake Investeringen). Het gaat om de strijd tegen de multinationals die zich overal ter wereld vestigen zonder rekening te houden met sociale wetten en arbeids- of milieurechten.

Midden-Amerika wordt getroffen door de verwoestende orkaan Mitch, waarop Oxfam direct noodhulp biedt via haar partnerorganisaties ter plaatse.

Oxfam-Solidariteit gaat op het internet met de website www.oxfamsol.be. Bovendien ontpopt Oxfam-Nieuws zich tot een professioneel tijdschrift.
1999 Dit jaar staat in het teken van solidariteit met verschillende volkeren: in de Balkan, Palestina, de Westelijke Sahara, Cuba en in het zojuist onafhankelijk geworden Oost-Timor. Het recht op vrede, op veiligheid, op zelfbeschikking en op inspraak en participatie zijn van groot belang in onze steun aan deze mensen.

Het ophalen, sorteren en verkopen van kledij, meubels, brocante en later ook informatica, is inmiddels uitgegroeid tot een grote, arbeidsintensieve en succesvolle sector binnen Oxfam-Solidariteit. Over heel België vindt je nu zo’n 800 inzamelingscontainers en 25 tweedehandswinkels.
2000 Grote protestbewegingen in onder andere Seattle, Bangkok, Praag en Porto Alegre maken duidelijk hoe omvangrijk de beweging tegen de globalisering is. Oxfam-Solidariteit doet hier ook actief aan mee, in groeiende samenwerking met Oxfam International. Getracht wordt het beleid van grote wereldinstellingen, zoals de Wereldhandelsorganisatie (WTO), te veranderen door middel van verschillende campagnes en politieke druk.
2001 Oxfam-Solidariteit coördineert een noodhulpproject voor de Palestijnse bevolking: “Een vliegtuig voor Gaza”. Het bevat 12 ton medisch materiaal en dekens.

De wereld kijkt vol ongeloof naar de aanslag van 11 september op het World Trade Center in New York, die leidt tot een oorlog tegen het terrorisme. Terwijl andere leden van Oxfam International noodhulp verschaffen in Afghanistan, richt Oxfam-Solidariteit zich op politieke actie ten opzichte van de Belgische regering: stop de militaire operaties en vorm een coalitie tegen armoede en onrechtvaardigheid!
2002 In Palestina, Colombia, de Westelijke Sahara en Centraal Afrika lijken conflicten en onrechtvaardigheid alleen nog maar toe te nemen.

Oxfam-Solidariteit verbetert de samenhang tussen het werk van de partners in deze en andere landen, en het werk van beleidsbeïnvloeding in België en Europa.
Er wordt van start gegaan met een grootscheepse watercampagne: Op muziekfestivals door heel België worden mensen op een spectaculaire manier bewust gemaakt van het recht op water voor iedereen en het probleem van de wereldwijde privatisering van de watermarkt.
2003