Wereldwijd

De basis voor de ongelijke machtsverhoudingen werd in de zestiende eeuw gelegd, toen het continent een Europese kolonie werd. Sindsdien wordt de regio in grote lijnen gedomineerd door minderheden, die structuren en ontwikkelingsmodellen opzetten om volkeren, sociale bewegingen en natuurlijke hulpbronnen te controleren en uit te buiten.

Vandaag bestaan deze ongelijke machtsverhoudingen nog steeds, vaak onder nieuwe vormen en in een nieuwe context. Sinds de jaren ’80 worden de spelregels bepaald door het neoliberalisme, dat “ontwikkeling” beperkt tot internationale vrijhandel en investeringen. De moderne priv sector is hierin hoofdrolspeler en richt zich op de export. De publieke sector (de Staat) wordt in dit model aan banden gelegd. Het hoofdaccent ligt op de liberalisering van de nationale markten (consumptiemiddelen, natuurlijke hulpbronnen, arbeidsmarkt), op economische stabiliteit en de terugbetaling van de enorme buitenlandse schuld.

De gevolgen zijn dramatisch voor de boeren, de inheemse gemeenschappen, de arbeiders, de vrouwen, de jongeren... Sociale basisvoorzieningen (gezondheid en onderwijs) worden geprivatiseerd of bestaan niet meer en zijn daarom ontoegankelijk voor het gros van de bevolking. Door het privatiseren van natuurlijke hulpbronnen zoals grond en water komen deze steeds vaker in handen van multinationale bedrijven, met name in de olie - en mijnsector. Steeds meer boeren moeten hun grond verlaten. De militarisering is aan een nieuwe opmars begonnen, gestimuleerd door de Verenigde Staten in het kader van de globale strijd tegen drugs en terrorisme.

In deze moeilijke situatie blijven volksorganisaties naar oplossingen zoeken, niet alleen om te overleven maar ook om zich te verzetten tegen de ongelijke machtsverhoudingen die de oorzaak zijn van hun armoede en marginalisering. Ze eisen een stem in de politieke beslissingen, toegang tot en controle over grond en water, verzetten zich tegen de steeds sterkere militarisering, tegen alle vormen van straffeloosheid

Oxfam-Solidariteit ondersteunt in Colombia en Ecuador boerenorganisaties die verbonden zijn met de Latijns-Amerikaanse Cordinatie van boerenbewegingenen, de CLOC, die op haar beurt is aangesloten bij het globaal netwerk van boerenbewegingen, Via Campesina. Die boerenorganisaties zetten zich in voor voedselsoevereiniteit: het recht op grond en water, het recht op een duurzaam handelsbeleid, het recht op politieke participatie.

In Ecuador en Peru ondersteunen we verder nog processen van concrete politieke participatie en we werken in die regio ook samen met partners die opkomen voor de volkerenrechten.