Wereldhandelsorganisatie

16 december 2005

Welkom in Hongkong, de stad met de meest vrije economie ter wereld!

Door Thierry Kesteloot, vertegenwoordiger van Oxfam-Solidariteit in Hongkong.

Tussen het vasthouden van José Bové en de eerste manifestaties door, nam de zesde Ministeriële Conferentie van de WTO in Hongkong een woelige start.

(Lees meer over de WTO op onze WTO-pagina’s)

De Chinese immigratiediensten weigerden Jos Bov het land binnen te laten, ondanks zijn geldige accreditatie van de WTO om deel te nemen aan de activiteiten van de ngo’s. Zijn aanhouding van zes uur lang toont hoe nerveus de Chinese autoriteiten zijn. Met de steun van de lokale en internationale sociale bewegingen en van de internationale boerenorganisatie Via Campesina, voerde Jos Bov de druk op op Pascal Lamy, secretaris-generaal van de WTO, door hem te interpelleren. Nadat Bov dan toch China binnen mocht, volgde een klein gevecht in de media: zowel de Franse regering als Pascal lamy beweerden dat het dankzij hen was dat hij vrijgekomen was. De Chinese overheid vreesde demonstraties die de onderhandelingen zouden blokkeren als hij aangehouden bleef.

Hongkong, toonbeeld van vrijhandel
De stad Hongkong is het toonbeeld van vrijhandel in China. Elke transnationaal bedrijf dat zichzelf respecteert, is er vertegenwoordigd en zakendoen is alom aanwezig. Als havenstad bulkt Hongkong van containers met tal van producten. De winkels zijn 24 op 24 open, 7 dagen per week. Alles is te koop en alles wordt verkocht. De deelnemers aan de WTO-conferentie worden verwelkomd met Welkom in Hongkong, de meest vrije economie ter wereld ! Hongkong, als symbolische en kunstmatige stad met een bijzondere geografische inplanting, was goed gekozen om de protestacties in te perken.

Migrantenarbeiders
Zondag stapten meer dan 4.000 arbeiders, boeren en migranten door de zakenwijk om hun tegenstand tegen de onderhandelingen duidelijk te maken. Na de manifestatie bij het terugkeren naar mijn hotel, merk ik een groep vrouwen op die een immense sit-inactie leken te houden. Enkele duizenden vrouwen zaten bijeen voor een grote pick-nick op openbare plaatsen. Het bleken Filipijnse migrantenarbeidsters te zijn die werken als poetsvrouw, en die elke zondagavond, op hun vrije dag, bijeenkomen om zich te ontspannen.
Er leven bijna 300.000 Filipijnse arbeiders in Hongkong. Ze werken in onzekere en slechte jobs omdat ze zelfs dergelijk werk niet meer in hun land vinden. De liberalisering van de economie in de Filipijnen heeft niet geleid tot de verhoopte jobs. Zelfs integendeel, zeggen de landbouwers die het platteland zien leeglopen. Zij kunnen niet meer van hun stiel overleven, omdat hun markten overspoeld zijn door ingevoerde rijst, ajuinen, groente,... Maar vele migranten komen ook uit de steden, omdat bepaalde sectoren delokaliseren naar China. De Filipijnen exporteren dus steeds meer inwoners, vaak naar zeer precaire omstandigheden.

Onvoorspelbare onderhandelingen
Verschillende demonstraties zijn gepland om te tonen dat de conferentie niet alleen een plek is om zaken te doen, zoals Peter Mandelson zegt, de EU-commissaris voor Handel. Het gaat erom de realiteit aan te tonen van hen die het gewicht van de liberalisering moeten dragen.

De onderhandelaars hebben de resultaten van de conferentie van bij het begin al naar beneden bijgesteld. Enkelen rekenen op een minimaal akkoord dat bestaat uit het verkopen van een ontwikkelingspakket en op een stappenplan voor de onderhandelingen van de komende maanden. Anderen willen concrete onderhandelingen binnen verschillende domeinen. Maar niemand weet echt hoe de komende dagen zullen verlopen.