Sociale forums

Terwijl het leven in Bamako zijn gewone gangetje ging, stapten op 19 januari duizenden mensen op naar de Boulevard de l’Indpendance, tijdens de openingsplechtigheid van het Wereld Sociaal Forum. Zij kwamen uit de vier windstreken van Mali, van Afrika en van de wereld.

Volgens Mamadou Gota, een van de organisatoren, bracht deze mars bijna 10.000 mensen samen rond allerlei slogans die opriepen tot wereldvrede, eerlijke handel en het stopzetten van elke vorm van discriminatie van vrouwen.

Afrikaanse problemen, analyses en strategien

Op vrijdag 20 januari maakten de feestelijkheden en de opwinding plaats voor reflexie en overleg. Op het programma stonden meer dan 600 activiteiten. De deelnemers repten zich dan ook met een dik programmaboek van de ene plek naar de andere om zoveel mogelijk van dit Forum te kunnen meepikken. Tussen 8 uur ’s morgens en 8 uur ’s avonds gonsde het van de ideen in de ateliers en de seminaries.

Tijdens de debatten stonden de internationale uitdagingen centraal. Maar door de grote opkomst van Afrikaanse deelnemers kwamen ook de Afrikaanse problemen, analyses en strategien al snel naar de voorgrond. Sommigen wezen op de sociaal-economische verschillen tussen de landen van het Afrikaanse continent, met Engelstalige en Franstalige landen. Anderen riepen van hun kant op om de krachten te bundelen tussen de verschillende Afrikaanse landen. Volgens Anthony Baah van het Vakbondsbestuur (Trade Union Council - Ghana) is samenwerking noodzakelijk om een tegenmacht te vormen tegen de multinationale bedrijven, zoals bijvoorbeeld in de mijnsector.

Vrouwen voeren het woord

Een ander opvallend punt van het Forum was dat de vrouwen er duidelijk het woord voerden. Dit was wellicht een goede weergave van het dynamisme dat de vrouwen binnen de sociale beweging in de regio aan de dag leggen. Met haar kind in de armen en de typische Afrikaanse hoofdtooi, klaagde Awa de arbeidsvoorwaarden in de industrile bedrijven van Nigeria aan. Zij onderstreepte dat het loon van de arbeiders gewoon niets voorstelde, peanuts’ noemde zij het. “En de arbeiders hebben ook geen enkele zekerheid, terwijl de buitenlandse werknemers wel een interessante wedde krijgen, mt werkzekerheid”, zei ze.

Er werd hevig gedebatteerd. Het ging er levendig aan toe en de getuigenissen waren sprekend. Dat schepte heel wat verwachtingen bij de deelnemers, die verder wilden gaan dan de gewone gedachtenwisseling. Tegen het einde van de eerste dag van het Forum hadden zich zo’n 30.000 mensen verzameld in het Modibo Keita stadion voor een concert van Tiken Jah Fakoly, een artiest uit Ivoorkust die geen blad voor de mond nam.

Deborah Myaux, vertegenwoordigster van Oxfam-Solidariteit in Bamako

Terugkeer naar vrede

Mevrouw Aminata Mane, voorzitster van de regionale vakbondsafdeling Santa Yalla (URSY) uit Senegal, had zich bij een groepje Malinese vrouwen aangesloten om samen deel te nemen aan de openingsceremonie. Aminata Mane sprak over hun strijd voor vrede en ontwapening. Aanvankelijk werd de URSY opgericht voor de verwerking van visserijproducten. Maar toen in de jaren 80 een conflict losbarstte in de Casamance heeft de organisatie andere activiteiten opgezet om te werken aan vrede en ontwapening.

Volgens Aminata Mane hebben de vrouwen van de Casamance wel degelijk een rol gespeeld. “Toen de mannen uit de streek wegtrokken, hebben de vrouwen zich over de kinderen en de ouderen moeten ontfermen.” En omdat oorlog vaak ook te maken heeft met een communicatieprobleem heeft URSY in 2005 de eerste gemeenschappelijke radio-omroep voor vrouwen opgericht in Senegal. Radio Kassoumay kan in de streek beluisterd worden op 107.00 FM.