Noodhulp

Context
In 2002 startte Isral met de bouw van de Muur en die werken gaan nog altijd voort. Binnen enkele jaren zal de Muur meer dan 700 km lang zijn, maar nu al heeft de constructie een nefast effect voor de sociaal-economische situatie van de Palestijnen. Sommigen hebben hun grond verloren (volledig of gedeeltelijk), anderen raakten hun werk in Isral kwijt en stuk voor stuk verloren zij hun vrijheid. Want hoe kan iemand zich vrij verplaatsen, zijn veld bereiken of zijn producten verkopen als er 550 controleposten zijn die door Isral werden opgedrongen?

Vele gezinnen zagen hun inkomsten van de ene dag op de andere wegvallen. “Dikwijls hebben we alleen brood en wat olijfolie om op tafel te zetten”, zo vat een vader van vijf kinderen het samen. Zij wonen in Azzun Atme, een dorp dat volledig door de Muur ingesloten werd. Voor het eerst wordt nu ook op de Westelijke Jordaanoever over voedselonzekerheid en ‘nieuwe armen’ gesproken. In 2006 leefde 65% van de gezinnen in de Westelijke Jordaanoever beneden de armoedegrens.

Het project
Om zich te weren tegen al die problemen en terug economisch onafhankelijk te zijn, hebben 350 zeer kwetsbare gezinnen op het platteland (ongeveer 2.910mensen) steun gekregen bij de start van het project. Vrouwen, die soms gescheiden of weduwe zijn, begonnen met groenteteelt, met honingproductie of het kweken van schapen. Via deze activiteiten kunnen zij in de basisbehoeften van hun gezin voorzien en hun uitgaven voor voeding verminderen. Hun taken zijn uitgebreid en niet altijd even makkelijk.

Drie lammetjes brengen specifieke zorg mee. Na de geboorte moeten ze eerst gespeend zijn, voordat de productie van kaas en yoghurt kan beginnen.

De startende imkers kregen bijenkorven: zij zorgen voor het onderhoud en de verdere verdeling en voor de uitbreiding van het bijenbestand. Dat volstaat voor het familiaal verbruik, wat overblijft wordt verkocht aan buren en dorpsgenoten.

Bij het aanleggen van een moestuin moet ook gezorgd worden voor irrigatiekanalen en watervoorraden; er moet tijdig gezaaid worden op de juiste plek… en dan wordt het duimen dat de droogte geen roet in het eten gooit! Zodra het oogsttijd is, zijn er tomaten, courgettes, bloemkool en bonen, dit alles gekweekt op een biologische en duurzame manier.

Volgens een medewerker van de ngo Parc, “kan je de familiale productie het best aanmoedigen door het materiaal, de nodige vorming n de begeleiding aan te bieden, samen met een goede technische assistentie. En dat is wat Parc doet. We mogen niet vergeten dat deze gezinnen nog nooit groenten gekweekt hadden, of een bijenkorf van dichtbij hadden gezien of zelf kaas hadden geproduceerd. Vandaag slagen deze vrouwen erin een eigen systeem voor de voedselproductie uit te bouwen en terug een stuk zelfstandiger te worden.”

De zes dorpen waar het project loopt, zijn: Yasouf, Deir Balout, Qarawat Bani Hassan, Rafat, Azzun Atme en Saniriya, en liggen in de zone die het zwaarst door de Isralische bezetting getroffen werd. Door de controleposten, de bouw van de Muur en de kolonies die de dorpen overschaduwen, raken ze steeds meer gesoleerd van de rest van de Westelijke Jordaanoever.

Lees meer over onze partners en projecten in Palestina

Met de steun van ECHO