Wereldwijd

Met dit project willen we de voedselzekerheid verbeteren en de weerstand van kwetsbare landbouwfamilies in de Westelijke Jordaanoever versterken. Naargelang hun noden worden de families ondersteund in:

 de landbouwproductie: de begunstigden kregen productiemiddelen en gereedschap (watertanks, irrigatienetwerken, zaden en jonge scheuten),
 de honingproductie: de begunstigden kregen elk drie bijenkasten en een set met gereedschap.

Behalve productiemiddelen en gereedschap kregen de begunstigden ook een theoretische en praktische vorming. Op die manier ontwikkelen ze duurzame werkmethodes en kunnen ze hun voedselzekerheid versterken.

Getuigenissen

Mohammad Salim heeft een eigen moestuin
Mohammad Salim van Jama’in (Nablus) is 50 jaar. Hij is de belangrijkste broodwinner in de familie en woont samen met zijn moeder, zijn vrouw en drie kinderen. Mohammad heeft diabetes. Door zijn chronische ziekte kan hij niet werken. Hij heeft een klein stukje land met wat olijfbomen, zijn enige bron van inkomsten. “Deze olijven bieden een seizoensinkomen en wat voedsel voor de familie”, zegt hij.

Toen het Oxfam-project aangekondigd werd, besloot Mohammad een aanvraag in te dienen voor een geïrrigeerde eigen moestuin. Nadat hij de workshop voor begunstigden gevolgd had, werd hij geselecteerd. Mohammad vond de workshop erg nuttig: “Hoewel ik van mezelf vind dat ik een goede landbouwer ben, heeft de training me veel geholpen. Ik leerde er nieuwe zaken zoals technieken om ziektes en plagen te bestrijden.”

Voor Mohammad is dit een nieuwe kans: hij kan zijn moestuin het hele jaar door cultiveren. Vóór het project kon dat maar twee keer, in de winter en in de zomer. “Het is echt geweldig. Ik kan het hele jaar door planten en heb mijn eigen watertank. Dit is echt een grote vooruitgang, ik kan bijna volledig voldoen aan de voedselnoden van mijn gezin en ik heb zelfs al wat van het productieoverschot kunnen verkopen. Tot dusver verdiende ik daar al 120 euro mee.”

Maryam Mafarjah houdt bijen
Maryam Mafarjah is een 45-jarige vrouw van Beit Liqya (Ramallah). Ze heeft 8 kinderen. Een van haar dochters is invalide en studeert aan de universiteit. “Het schoolgeld en de vervoerskosten van mijn dochter wegen zwaar, maar ik wil echt dat ze haar studies afmaakt. Ze is slim en ik wil een mooie toekomst voor haar. Daarom sparen we zoveel mogelijk om dat doel te kunnen bereiken.”

Drie jaar geleden nam Maryam deel aan een workshop over bijenteelt die georganiseerd werd door de vrouwen in het dorp. “Ik wou altijd al bijenkasten hebben. Het is iets levendigs dat me hoop geeft voor de toekomst. Jammer genoeg heb ik me die bijenkasten nooit kunnen veroorloven.”

Toen Maryam de brochure over het project las, besloot ze zich onmiddellijk in te schrijven. Dit was immers de ideale gelegenheid om te bereiken wat ze altijd al wilde doen. Nadat ze de workshop volgde, werd ze geselecteerd als begunstigde.

Maryam heeft nu negen bijenkasten. Ze verwacht dat de volgende oogst in juni 2010 haar 90 kg honing zal opleveren. “ Eerst ga ik voldoen aan de noden van mijn familie en de rest zal ik verkopen. Ik ben van plan om mijn productie-eenheden na de oogst nog te verhogen. Ik wil dit project en de inkomsten die het oplevert wijden aan mijn invalide dochter. Misschien kunnen we in de toekomst door dit project zelfs een behandeling voor haar vinden.”

Ali Mafarjah is lid van een coöperatieve
In Beit Liqya besloten vijf begunstigden (3 mannen en 2 vrouwen) om een bijenteeltcoöperatieve op te zetten. Bij de start van het project hadden ze elk drie bijenkasten. Nu hebben ze samen in totaal 30 kasten die ze opvolgen. Ze wisselen ervaringen uit en leren van elkaar.

Ali Mafarjah (Rammalah), een van de begunstigden, is een 43-jarige leraar en de kostwinner van een gezin met 8 mensen. Twee van zijn kinderen studeren aan de universiteit. Ali: “Als coöperatieve kopen we extra gereedschap en productiemiddelen tegen betere prijzen. We zijn sterk in prijsonderhandelingen omdat we met z’n vijven zijn. We doen ook al het werk samen: we delen de verantwoordelijk, de kosten en de winsten.”

“We helpen elkaar. Een van de begunstigden in het dorp moest naar de gevangenis, dus vroegen we zijn vrouw om ons te vervoegen. Ondertussen is ze al een sterk lid van ons collectief geworden”, zegt Ali.

Ali en de andere leden van de coöperatieve willen graag uitbreiden en op zoek gaan naar nieuwe verkoopmogelijkheden. “ Daarom willen wij ons graag laten registeren als een officiële bijenteeltcoöperatieve. We weten dat dit heel wat tijd in beslag zal nemen, maar we zijn ervan overtuigd dat we zullen slagen.”

Met de steun van het Departement Humanitaire Hulp van de Europese Commissie ECHO

Oxfam-Solidariteit is verantwoordelijk voor de inhoud van dit artikel, het weerspiegelt niet de standpunten van de Europese Commissie.