[Terug naar huis: het verhaal van Nazia]

Overstroming Pakistan

16 december 2010

Terug naar huis: het verhaal van Nazia

Het kamp voor vluchtelingen in Sindh is al grotendeels leeggelopen. Vele gezinnen zijn naar huis teruggekeerd als dat enigszins mogelijk was. Nazia, die actief is in het gezondheidscomité, is samen met 26 families achtergebleven. Dit is haar realiteit.

Aan de hand van de onderstaande foto’s kunnen we ons een idee vormen van de dagelijkse leefwereld van Nazia, een van de vele daklozen in Pakistan. "Wat ons nu vooral bezig houdt, is de vraag wanneer we weer naar ons dorp kunnen om ons huis op te bouwen en opnieuw het land te bewerken? Wanneer zullen we terug een normaal leven kunnen leiden?"

Wonen in het kamp
“We slapen met zijn vijven in een tent: mijn echtgenoot, onze drie kinderen en ikzelf. In vergelijking daarmee was ons huis in het dorp waar we woonden een klein paleis. Nu wonen we vlak naast een drukke weg, dus iedereen die voorbijrijdt kan zo binnenkijken. Thuis kon niemand ons zien want we woonden op een beschutte plek. En daarom denk ik dat we ons toen de koning te rijk voelden, ook al waren we arm.”
De latrines
“Voordat de latrines hier gebouwd waren, moesten we gewoon in openlucht onze behoefte doen. Voor de vrouwen stelde dat een groot probleem, zowel voor onze privacy als voor onze veiligheid. Als we ergens een plek zochten om onze behoeften te doen, waren we bang dat iemand ons kon zien. We zouden kunnen lastig gevallen worden… Daarom probeerden we altijd met twee of drie samen te blijven.” “Twee maanden geleden werden deze latrines gebouwd, dat was voor ons een grote verbetering. Nu kunnen we ze zonder angst gebruiken, we voelen ons veilig. We kunnen er ons ook wassen zonder bang te zijn dat iemand ons begluurt.”
Onderhoud van de latrines}
“Om beurten zorgen we dat de latrines en de wasplaatsen gereinigd worden. We kunnen ze niet vuil laten worden want we moeten er immers zelf gebruik van maken. Zorgen dat alles schoon blijft, is uiteindelijk niet zo moeilijk.”
De hygiënekit
“Ik heb een hygiënekit ontvangen van Oxfam. Daarin zit een emmer, een koeltas, een kruik, twee handdoeken, 15 stukken zeep, een laken voor de vrouwen en zeeppoeder om kleding te wassen.”
“Vooral de zeep en het badlaken komen erg goed van pas. Thuis gebruikten we ook een oud laken bij het baden, maar we hadden niets kunnen meenemen na de overstromingen. We zijn blij dat Oxfam ons dit alles heeft kunnen bezorgen.”
Een goede hygiëne
We hebben een training gekregen over de regels van een goede hygiëne:
- handen wassen na het gebruik van de latrines;
- latrines proper houden;
- zorgen dat de kinderen goed gewassen worden;
- het kamp schoon maken.
En we passen die regels ook toe. Want dat betekent bijvoorbeeld dat we niet ziek worden of dat onze kinderen niet zo dikwijls ziek worden.
De verantwoordelijkheid van het gezondheidscomité
“Wij kijken toe op het proper houden van de latrines en we moeten ook zorgen dat iedereen de regels rond een goede hygiëne kent. Vroeger maakten we onze handen na het toiletgebruik proper door ze met droog zand schoon te wrijven. Nu weten we dat wassen met water en zeep efficiënter is.”
De toekomst
Wat ons nu vooral bezig houdt, is de vraag wanneer we weer naar huis kunnen en opnieuw het land kunnen bewerken. We proberen hier ook al wat te werken maar dat is onvoldoende voor iedereen om van te leven. Mijn man heeft een vrij zware job gevonden – laden en lossen - en onze oudste jongens helpen mee met een stootkar. Zodra we weer thuis zijn, moeten we in de eerste plaats ons huis opnieuw bouwen want dat werd met al ons hebben en houden verwoest door de overstromingen. We zijn erg bang van de winter die voor de deur staat, we hebben warme kleding nodig vooral voor onze kinderen.

Lees ook: Warme kleding voor de winter nodig