STOP! Werknemers zijn geen gereedschap

Ook dit jaar heeft Oxfam het Sfinks-festival als actieterrein uitgekozen voor haar zomercampagne. Onder de slogan “STOP! Werknemers zijn geen gereedschap” wordt het publiek uitgenodigd solidair te zijn met werknemers in Zuid en Noord. Symbolisch kan dat door een foto te maken bij het gigantische gereedschapsrek.

Sfinks mixed is een werelddorp waar muziek, dans, circus, kinderanimatie, artisanaat en wereldkeuken volop ruimte krijgen om zich aan een nieuwsgierig publiek te presenteren. Wie zin voor avontuur heeft of gewoon van de ene verrassing in de andere wil vallen, komt op Sfinks altijd ruim aan zijn trekken.

Phare Ponleu Selpak, een Cambodjaans circus werkt aan ontwikkeling
Toen de Cambodjaanse kinderen vanaf 1998 opgevangen werden door circusschool Pahre Ponleu Selpak betekende dit initiatief niet minder dan het begin van een nieuw leven. Van het vluchtelingenkamp bij de Thaise grens belandden zij in deze aparte school waar zij binnen een veilige omgeving via acrobatie, discipline en training hun talenten leerden ontwikkelen.

Khuon Det, oprichter van de school, nodigde Franse gastdocenten uit en de Cambodjaanse jongeren volgden ook les in het buitenland. Na vijf jaar opleiding en drie jaar beroepsvervolmaking brachten zij voorstellingen in Azië, Afrika en Europa. Nu brengen zij hun project ‘Puthou’ naar Sfinks mixed.

Directeur Khuon Det: “Als ngo vinden wij het belangrijk zowel op het persoonlijke als het sociale vlak mensen sterker te maken zodat zij hun ontwikkeling zelf in handen kunnen nemen. Een goede basisopleiding is het begin. Daarna kunnen mensen beter voor zichzelf opkomen en eigen kansen creëren.”

En dan is er natuurlijk Oxfam!
Ook dit jaar kan je op Sfinks uitkijken naar een enthousiast groepje vrijwilligers en Oxfammers met een verhaal. Alles draait om het recht op een goede job en een behoorlijk inkomen. Hun boodschap: “Wie een goede job heeft en over een behoorlijk inkomen beschikt, kan zijn kinderen naar school sturen en gebruik maken van gezondheidszorg. Zo kan arbeid een hefboom zijn voor ontwikkeling.”

Wist je dat:
 de helft van alle werkende mensen in de wereld minder dan 1,50 euro per dag verdient, te weinig om behoorlijk van te leven?
 de rechten van werknemers in Zuid en Noord onder druk staan
 werknemers de zwakste schakel zijn van het productieproces?

Oxfam kan zich er niet mee verzoenen dat werknemers behandeld worden als een kost waarop je kunt besparen. Of als een stuk gereedschap dat je zonder scrupules aan de kant mag schuiven. Werknemers in Zuid en Noord hebben rechten en die moeten gerespecteerd worden. Dat vindt de doorsnee Sfinksbezoeker ook!

Afspraak:
Dubbelgesprek tussen Myriam Gistelinck, beleidsmedewerkster Arbeidsrechten en Khuon Det, oprichter-directeur van circusschool Phare Ponleu Selpak
 op zondag 26 juli om 17h30 in de Parlatent op het festivalterrein van Sfinks mixed.

EXTRA
Landen als Thailand, Vietnam en Cambodja trekken buitenlandse bedrijven aan met fiscale voordelen en gunstige arbeidsvoorwaarden. Maar achter de paradijselijke stranden en interessante voorwaarden schuilt een minder fraaie realiteit.

> De Solidarity Group Factory uit Thailand: ”We werkten vroeger in een grote textielfabriek in Bangkok waar kleding gemaakt werd voor Nike, Adidas en Levi’s. De werkomstandigheden waren verschrikkelijk: er was voortdurend fysiek en verbaal geweld. Het werkritme was onmenselijk. Toen het bedrijf de deuren sloot, hebben wij actie gevoerd in het ministerie van Arbeid. Daar ontstond de idee om met een eigen fabriek te beginnen. We zijn nu zelf baas en ontwikkelden ons eigen merk “Dignity returns”. Al verdienen we niet veel, we hebben onze rechten en waardigheid teruggekregen. En dat is onbetaalbaar.”

> In Cambodja werken sinds 2007 meer en meer mensen thuis of in informele productieateliers waar vakbonden geen toegang hebben. Tegelijk sluiten steeds meer officiële bedrijven de deuren, waardoor duizenden arbeidsters zonder inkomen vallen. Er is geen of weinig geld meer voor voedsel en gezondheidszorg en voor de school van de kinderen… Niet de crisis maar goedkopere productieprijzen op een andere plaats zijn hiervan de oorzaak.

>Vietnam heeft de rode loper uitgerold voor buitenlandse investeerders, de economie groeide maar dat ging ten koste van oudere werknemers en boeren. Velen moeten zich redden met een bijberoep als seizoensarbeider of thuiswerker. En de vakbonden maken een onmogelijke spreidstand: als arbeidersbeweging moeten ze de rechten van werknemers beschermen maar als staatsinstelling steunen ze de stabiliteit van de productie.
(Uittreksels uit het OxfamCahier “Werknemers onder druk”, Myriam Gistelinck, e.a., p.40-41, 2009).

>Waardig werk en sociale bescherming vormen een echt probleem in heel Azië. Bedrijfsleiders verdwijnen zonder opzegvergoedingen te betalen of nadat ze slechts een deel betaald hebben. Normaal moet het ministerie van Arbeid tussenkomen, maar het lijkt alsof zij ook verdwenen zijn. De overheid laat gewoon betijen…”
Lucia Victor Jayaseelan, voorzitster van het Committee for Asian Women.

Voor interviews en meer info:
 Bert Dhondt, campagneverantwoordelijke — +32 (0)474 482 405
 Myriam Gistelinck, beleidsmedewerkster Arbeidsrechten — +32 (0)486 733 278
 www.oxfamsol.be/werk
 www.sfinks.be