Overstroming Pakistan

Bij de overstromingen werden 21 miljoen mensen in de Indusvallei getroffen. Vele maanden later zijn 1 miljoen mensen nog altijd dakloos. Velden staan blank, boeren verloren hun bestaansmiddelen en kunnen niet terug aan het werk. Te midden van de ruïnes moeten vrouwen, mannen en kinderen zien te overleven... Een beeld van de noodsituatie die de hunne is.

Het district Dadu, in de zuidelijke provincie Sindh, ligt op de westelijke oever van de Indus, net waar de rivier breder wordt en aan zijn lange reis van de Himalaya naar de Indische Oceaan begint. In augustus en september 2010 werd het gebied getroffen door drie opeenvolgende overstromingen, die bijna alle woningen op het platteland vernielden. De problemen in Dadu zijn nog altijd in het oog springend en moeten heel dringend opgelost worden.

Begin januari, toen wij met een Oxfam-team van hulpverleners een bezoek brachten, hing er een klamme mist over de vlakte. ’s Nachts zakte de temperatuur tot het vriespunt en de mensen hadden geen geschikte kleding om zich tegen de koude te beschermen. Velen van hen leefden in de modderige overblijfsels van hun dorpen terwijl ze enkel gekleed gingen in een dunne Pakistaanse tuniek met broek De meeste kinderen waren zelfs blootsvoets.

Terugkeer naar de ruïnes

Het Oxfam-team zorgt hier dat de slachtoffers over drinkwater kunnen beschikken. Het geeft trainingen over hygiëne, deelt hygiënekits uit en installeert sanitaire voorzieningen. De meeste dorpen in het district Dadu zijn niet veel meer dan kleine modderige eilandjes te midden van overstroomde velden. De bakstenen huizen zijn volledig weggespoeld. “Wij hebben nog geen hulp gekregen”, vertelde Shahida Janeb Khoso. Samen met haar baby woont ze onder een plastic zeil tussen de trieste overblijfselen van wat eens haar huis was. “Dit zeil hebben we van een vrachtwagen van een humanitaire organisatie moeten stelen….”

Bijna 90% van de vluchtelingen in Dadu is van de tentenkampen weer naar hun dorpen teruggekeerd. Maar uit hun verhalen valt op te maken dat dit niet altijd vrijwillig gebeurde. In december moest Oxfam per boot naar het dorpje varen waar Ibrahim Kandio woont. Nu lijkt het meer op een maanlandschap van modder, het dorp is enkel met een 4x4-voertuig te bereiken. De 24-jarige Husna Ahmed vertelde me hoe zij met haar man en drie kleine kinderen door het water moesten waden om thuis te geraken.

“Het leger gaf ons opdracht om te vertrekken en naar huis te gaan. Het water zou er weggetrokken zijn… Maar dat klopte niet. Onze woning was te zwaar beschadigd om ze te kunnen herstellen en er restten enkel nog wat kleren die onder de modder zaten. Het huilen stond ons nader dan het lachen.”

Geld voor werk

Husna werkt nu als een betaalde vrijwilligster voor Oxfam. Ze verdeelt middelen tegen diarree en geeft hygiënisch advies aan de bewoners van het dorp. Zoals de meeste vluchtelingen ontving zij geld van de Pakistaanse regering, zo’n 20 000 roepies (174 euro) per persoon, maar daar blijft niets meer van over. Het grootste deel ging naar basisvoedsel, waarvan de prijzen na de overstromingen verdubbelden.

“We zijn arm, onze dieren zijn dood, we hebben alles verkocht en het zal minstens drie tot vier maanden duren voordat we weer iets kunnen planten.” Husna en haar gezin wonen onder een modderig tentzeil dat ze van de VN-vluchtelingendienst gekregen hebben. Terwijl ze ons een blik gunt op hun schamele bezittingen, verontschuldigt zij zich. Ze wilde graag gastvrij zijn en haar vereerde bezoek iets te eten aanbieden. Maar er is geen voedsel aanwezig.
Alex Renton

Meer info:
 Pakistaanse boer wordt visser
 Landbouw met goedkope arbeidskrachten + kaart van Oxfam-noodhulp in Pakistan
 Verslag over 6 maanden na de overstromingen
 Amil Khan, , humanitair media officer van Oxfam
tel. +92 3085 557 219 — amilkhan (at) oxfam.org.uk