Overstroming Pakistan

Terwijl de omvang van de ramp alsmaar groter wordt, ondervindt de hulpverlening heel wat moeilijkheden om de slachtoffers te bereiken. Daarom waarschuwt de internationale humanitaire organisatie Oxfam dat zonder uitstel moet gedacht worden aan de reconstructie, om desastreuze effecten op lange termijn te voorkomen.

Meer dan 17 miljoen mensen werden tot op vandaag getroffen door de overstromingen. Dat is meer dan de effecten van de tsunami in de Indische Oceaan, de aardbeving in Kasjmir en de aardbeving in Haïti samen. Vijf miljoen mensen zijn dakloos geworden nadat hun huizen door het water werden meegenomen. In het Noorden is het water grotendeels teruggetrokken maar in het Zuiden zijn steden en dorpen nog steeds bedreigd door het wassende water.

Neva Kahn, Oxfam-directeur in Pakistan zei: “Na een maand zouden we verwachten dat de crisis min of meer gestabiliseerd is en dat de lange termijnplanning zou gestart zijn. Maar we bevinden ons nog steeds in fase één van de hulpverlening. We zijn bezig met het evacueren van mensen, te zorgen voor onderdak, veilig drinkwater en sanitair voor de slachtoffers. Pakistan kan het zich evenwel niet veroorloven te wachten met de reconstructie totdat de noodfase voorbij is.”

Reconstructieplannen zijn dringend
 Twee derde van de bevolking is afhankelijk van de landbouw. Het gevaar is groot dat vele Pakistaanse boeren geen aanplantingen kunnen doen voor de winter want dat begint al in september. Hun grond staat nog steeds onder water of ze zijn zelfs moeten vluchten.
 Pakistaanse kinderen gaan normaal gezien terug naar school vanaf midden augustus maar nu zijn meer dan 7.000 scholen beschadigd of verwoest en nog eens 5.000 scholen bieden tijdelijk onderdak aan vluchtelingen. Het onderwijs zal allicht maandenlang verstoord zijn.
 De hele opruimoperatie zal ook maandenlang in beslag nemen. Dit betekent dat miljoenen mensen de komende winter in een tijdelijk onderkomen zullen moeten doorbrengen.

Oxfam dringt daarom bij de internationale gemeenschap en de Pakistaanse overheid aan zo snel mogelijk werk te maken van de reconstructieplannen. De Verenigde Staten kondigden pas nog aan dat ze 50 miljoen dollar zouden voorzien voor de eerste reconstructie, maar er zullen miljarden nodig zijn om scholen, ziekenhuizen, wegen en bruggen terug op te bouwen.

Sterker opbouwen dan vóór de overstromingen
Volgens Oxfam moet de reconstructie ook zorgen dat Pakistan beter gewapend zal zijn tegen toekomstige rampen. In de voorbije jaren kende Pakistan een hele reeks noodsituaties, waaronder de aardbeving van 2005 in Kasjmir en de massale volksverhuizing midden 2009 van meer dan 3 miljoen mensen uit de Swatvallei.
 Deze overstromingen zullen voor het gehele land veel grotere gevolgen hebben op de lange termijn dan de aardbeving of de crisis van vorig jaar. De Pakistaanse bevolking moet de leiding kunnen nemen bij de wederopbouw van hun land. Maar ze zullen daarbij heel veel hulp nodig hebben van de internationale gemeenschap en dat voor vele jaren.
 De internationale gemeenschap heeft genereus hulp geboden na de aardbeving van 2005 en de economie van het land kon relatief snel weer aantrekken. Maar Oxfam vreest dat de impact van deze ramp veel zwaarder zal zijn op de economie. Ook daarom moet nu meteen nagedacht worden over de toekomst: de komende jaren moet ook de nodige steun geboden worden waar nodig.
 Het is mogelijk mensenlevens te redden door zorgvuldig te plannen en voorbereidingen te treffen. Deze overstromingen waren dan wel verwoestend maar gelukkig valt de dodentol nog enigszins mee. In sommige gebieden heeft Oxfam de voorbije jaren een strategie van ‘Disaster Risk Reduction‘ (risicovermindering bij rampen) toegepast.

“We beschikten over systemen voor vroege waarschuwing”, aldus nog Neva Kahn. “Er waren boten voorzien en de gemeenschappen werden tijdig gemobiliseerd om honderdduizenden mensen te kunnen redden.”

“Nu staan we voor de uitdaging de overheid te steunen om deze strategie van preventie en planning op een ruimere schaal toe te passen. Je mag er immers niet van uit gaan dat het reconstructieproces van de ene dag op de andere in gang kan schieten. Overleg en planning zijn onontbeerlijk”, zo besluit Neva Kahn.

Wat doet Oxfam in Pakistan?
 Samen met haar partners biedt Oxfam hulp in vier Pakistaanse provincies: Khyber Pakhtunkhwa (KPK), Sindh, Kasjmir en Punjab.
 Oxfam helpt momenteel 402.000 slachtoffers en zette noodhulpacties op in districten doorheen KPK, Punjab en Sindh. Daar levert de organisatie veilig drinkwater en voedsel, sanitair en hygiënekits.
 De Oxfam hulpactie zal uitgebreid worden om 1,1 miljoen mensen te kunnen bereiken. Daarbij wordt de bevolking ook geholpen om haar bestaansmiddelen zo snel mogelijk weer op te bouwen.

Oxfam werkt sinds 1973 in Pakistan. Wij steunen er lokale partnerorganisaties en werken samen met de overheid om de bestaansmiddelen te verbeteren van de arme mensen en humanitaire hulp te bieden aan slachtoffers van natuurrampen en conflicten.

Er is nog heel veel geld nodig om Pakistan te helpen. Tot nu toe heeft de internationale gemeenschap 900 miljoen dollar toegezegd als antwoord op de oproep van de VN en via andere kanalen. Na de aardbeving in Kasjmir in 2005 was na de eerste maand al 2 miljard dollar toegezegd hetgeen neerkomt op 570 dollar per slachtoffer.

Meer info:
 Mirjam Van Belle, coördinatie Noodhulp bij Oxfam-Solidariteit
Tel. 02 501 67 44 — mva (at) oxfamsol.be