Bezet Palestijns Gebied

Meer dan ooit doen mensen een beroep op de diensten van de Palestinian Medical Relief Services (PMRS). Nadat Hamas het bestuur in juni 2007 had overgenomen, werd de Gazastrook door Isral zo goed als volledig afgesloten. Sindsdien is de doorgang van mensen en goederen naar of uit het gebied uiterst beperkt. De internationale instellingen hebben de financiering van door Hamas gerunde instellingen verminderd (stopgezet), waareonder het ministerie van Volksgezondheid afgebouwd. Daardoor is het vrijwel onmogelijk om gespecialiseerde medische verzorging te krijgen, geneesmiddelen en andere uitrusting is uiterst schaars, zeker voor de mensen die geen toegang hebben tot privziekenhuizen. PMRS probeert die leemten op te vullen.

Opnieuw betaalbare en dringende zorg organiseren

PMRS is een van de grootste niet-gouvernementele gezondheidsdiensten in de Gazastrook. Vorig jaar deden niet minder dan 130.000 mensen een beroep op zijn mobiele klinieken, apotheken en centra voor medische voorzieningen. De voorbije maanden hebben steeds meer mensen bij deze diensten moeten aankloppen. In de kliniek van het dorp Abu Tueimeh nam het aantal patinten de afgelopen maand zomaar eventjes met 300% toe, omdat de openbare ziekenhuizen in de buurt tijdelijk zijn stilgevallen en er een permanent tekort is aan dokters en geneesmiddelen.

Voor de afsluiting van Gaza kreeg PMRS maandelijks ongeveer 45 chronische patinten te verzorgen. Nu de publieke dienstverlening voor chronische patinten verder afbrokkelt is dat aantal nog gestegen, het schommelt nu rond de 500. “De drie belangrijkste chronische aandoeningen die wij verzorgen, zijn hoge bloeddruk, diabetes en hart- en vaatziekten. Maar we verzorgen ook andere patinten.”, zegt Dr. Aed Yaghi van PMRS. “Sinds de overname van het bestuur door Hamas is er een tekort aan geneesmiddelen bij het ministerie van Volksgezondheid en bij de militaire medische diensten. Daardoor worden vooral de chronische patinten getroffen.

Bovendien kunnen steeds minder gewone inwoners van Gaza zich de kosten van medisch onderzoek en geneesmiddelen op voorschrift veroorloven. De werkloosheid is groot en dus hebben de mensen ook minder geld ter beschikking. En de goedkope publieke ziekenhuizen werken ook niet meer naar behoren. In een privziekenhuis moet je tot 40 shekels (meer dan 7 euro) betalen voor een voorschrift. Bij PMRS wordt slechts 4 shekels (70 eurocent) aangerekend en dan nog alleen als de mensen het kunnen betalen. Als ze niet genoeg geld hebben, rekenen we niets aan.

Opnieuw zorg bieden

Het personeel van PMRS is na de bomaanslag niet bij de pakken blijven zitten. “We wilden het kantoor er niet zomaar laten bijliggen zonder iets te doen aan de ergste schade. De helft van ons is begonnen met het puinruimen terwijl de anderen op zoek gingen naar een plaats om ons werk te kunnen voortzetten, zegt Aed.

“Uit ervaring weten we dat wanneer een overheidsgebouw bij een raketaanval getroffen werd, het meestal opnieuw een doelwit zal zijn. In de eerste plaats wilden wij een gebouw vinden dat veilig was, ver verwijderd van ieder overheidsgebouw dat mogelijk getroffen kan worden.

Het personeel werkte ondertussen van thuis uit en gebruikte de persoonlijke gsm om medische voorzieningen te verzamelen en een betere werkplek te zoeken. Drie dagen na de aanslag had PMRS nieuwe gebouwen gevonden om het hoofdkantoor en een ziekenhuis in onder te brengen. We plannen deze binnen een maand te hebben ingericht en te kunnen openen.

Hoewel de huurprijzen hoger liggen en er nog allerlei moeilijkheden moeten aangepakt worden voordat we terug aan het werk kunnen gaan, blijft PMRS vastberaden om te blijven hulp bieden aan de mensen die hun steun het meeste nodig hebben. Tegen begin april moet de eerste mobiele kliniek weer terug draaien. In de Gazastrook is er een echte schaarste aan voertuigen die te koop zijn, omwille van de blokkade, daarom wordt er zelfs aan gedacht om een oude auto om te bouwen tot een nieuwe kliniek zodat we meer zieke mensen zouden kunnen bereiken..

We leven in uiterst moeilijke omstandigheden, zegt Aed, daarom hopen we dat de vredesgesprekken weer officieel zullen opstarten. Het leven is hier erger dan in een gevangenis, want in een gevangenis weet je tenminste wanneer je weer vrij zult komen. Wij hebben er geen idee van wanneer Gaza weer open zal gaan en we hebben het gevoel dat vrijheid onbestaande is.

Meer info:
 Evelyn Lernout, verbindingsagent voor Oxfam-Solidariteit in Jerusalem
gsm nr: +972-547-39.57.02 — lernout_evelyn (at) hotmail.com
 Mehdi Marchal, projectbeheerder voor de Bezette palestijnse Gebieden
tel. 02 501 67 81 — mehdi.marechal (at) oxfamsol.be

Lees ook:
 Belgische delegatie botst op een muur van onrecht
 Palestina: hoe lang blijven we nog toekijken