Mediatheek

Meer dan 22.000 toeschouwers hoorden op 3 februari hoe Nelson Mandela, voormalig president van Zuid-Afrika, de wereldleiders aanzette om de armoede uit te roeien in 2005. “Net zoals slavernij en apartheid is armoede niet natuurlijk. Het is veroorzaakt door de mens en kan overwonnen en uitgeroeid worden door daden van mensen. Ik roep alle leiders op: “Kijk niet weg, aarzel niet. Erken dat de wereld wacht op daden, niet op woorden.”

Op 25 januari 2005 werd de campagne Global Call to Action against Poverty (GCAP) voorgesteld tijdens het Wereld Sociaal Forum (WSF) in Porto Alegre, Brazili. Deze Wereldcampagne tegen Armoede is de grootste wereldwijde actie ooit die regeringen ter verantwoording roept voor de beloftes die ze maakten om de armoede uit te roeien.

De Braziliaanse president Luiz Incio Lula da Silva drukte zijn solidariteit uit tijdens het WSF en beloofde zijn steun aan de wereldwijde oproep. Hij deed dat tijdens een toespraak voor 12.000 mensen die zich in het stadion ‘Gigantinho’ hadden verzameld. Zij droegen witte armbanden als symbool voor de campagne.

De GCAP is een mondiale alliantie van honderden organisaties. Ze bestaat uit sociale basisbewegingen, vakbonden, vrouwengroepen, ngo’s, mensenrechtenverdedigers, internationale groepen uit het middenveld en religieuze groepen. De campagne roept wereldleiders op om hun toezeggingen rond eerlijke handel, meer en betere ontwikkelingshulp en de volledige schuldkwijtschelding hard te maken. Ze eist ook transparantie en verantwoording van alle regeringen voor hun plannen om de armoede uit te roeien en de Milleniumdoelstellingen te realiseren.

Bij de voorstelling van de campagne zei John Samual, die sprak namens de GCAP: “Er moet verandering komen in het nationale en het internationale beleid en in de politieke agenda’s. Op een moment dat bommen, veiligheid en terrorisme de politieke agenda domineren, moet de armoede centraal geplaatst worden in het overheidsdenken. We kunnen niet rustig blijven wanneer 50.000 mensen sterven door oorzaken die verband houden met armoede, terwijl de rijken en machtigen doen alsof er niks aan de hand is. De GCAP schudt de bevolking wakker zowel in de rijke als in de arme landen om zich te mobiliseren en hun regeringen te dwingen in actie te schieten.”

Wereldwijd hebben leiders voortdurend beloften gedaan om de armoede uit te roeien. In 2000, bij de ondertekening van de Millenniumverklaring, hebben zij zich ertoe verbonden de armoede en de honger met de helft te doen verminderen tegen 2015; om regels voor eerlijke handel op te stellen tijdens de Ontwikkelingsronde van de Wereldhandelsorganisatie (WTO) in 2001 en om de schuldenlast van de landen met lage inkomens te verminderen - Zij moeten elke dag 100 miljoen dollar terugbetalen aan hun schuldeisers.

“Bitter weinig beloftes werden al gerealiseerd. Aan dit tempo zal het meer dan honderd jaar duren, en niet slechts tien jaar, voordat vele landen de Millenniumdoelstellingen zullen verwezenlijken,” zei Wahu Kaara, een GCAP-vertegenwoordiger uit Afrika.

In 2005 zullen naar verwachting miljoenen mensen van hun wereldleiders eisen dat zij hun beloften nakomen tijdens drie ‘Witte Armband-Dagen’: de G8-top in juli in het Verenigd Koninkrijk, de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in september en de Ministerconferentie van de WTO van december in Hongkong. De witte armband staat symbool voor de eensgezinde oproep om de armoede eens en voorgoed uit te roeien.

Tijdens de voorstelling van de campagne schonk Coumba Toure van de GCAP-Afrika een witte armband aan president Lula en hij verklaarde: “Dit is een sleutelmoment in de wereldwijde strijd tegen armoede. Wij vormen een geheel van zeer veel diverse groepen die dit jaar de krachten bundelen om verandering te eisen. Het is hoog tijd dat de rijke landen actie ondernemen voor eerlijke handel, betere ontwikkelingshulp en schuldkwijtschelding. Vandaag is onze boodschap: “Samen staan we sterk en de regeringen kunnen ons niet negeren.”

De Wereldcampagne tegen Armoede vraagt in 2005 aan de wereldleiders:
 de onmiddellijke stopzetting van het dumpen en van de subsidies in rijke landen waardoor mensen in armoede blijven leven;
 het toepassen van maatregelen om de openbare diensten te beschermen tegen gedwongen liberalisering en privatisering, het verzekeren van het recht op voedsel en van de betaalbare toegang tot basisgeneesmiddelen, en het versterken van de verantwoordingsplicht van de bedrijven;
 de verantwoording en de transparantie van regeringen en internationale organisaties te vergroten bij het opstellen van internationale en nationale handelsregels;
 meer, betere en onvoorwaardelijke ontwikkelingshulp te geven om de Millenniumdoelstellingen te kunnen realiseren;
 het afgesproken doel van 0,7% van het BNP voor ontwikkelingshulp te verwezenlijken;
 ervoor te zorgen dat hulp rechtstreeks gericht is op de realisatie van ontwikkelingsdoelstellingen;
 dat de rijke landen, de Wereldbank en het IMF 100% van de schuld van de armste landen zouden kwijtschelden om de armoede uit te roeien en de Millenniumdoelstellingen te realiseren;
 nationale acties te ondernemen om armoede uit te roeien en de Millenniumdoelstellingen te bereiken, acties die op een democratische, transparante en verantwoorde wijze bedacht en uitgewerkt worden.

Meer weten: www.whiteband.org (Engels).