Tsunami

Toen de coperatieve enkele maanden na de tsunami van december 2004 opgericht werd, kreeg elk lid een koe. Vandaag begint het project vruchten af te werpen. Met het gespaarde geld van de gemeenschap werd een centrum gebouwd waar de koeien kunnen gemolken worden,. Een aantal boeren heeft zijn activiteiten nog verder uitgebreid door geiten en kippen aan te kopen.

Abirami, moeder van vijf kinderen: “Vroeger werkte ik op het veld maar het viel me niet mee er naartoe te gaan, want dan moest ik mijn kinderen alleen achterlaten. Nu heb ik een koe en twee kalfjes en verdien ik bijna 1.000 roepie per maand. Op die manier kan ik beter voor mijn kinderen zorgen.”

Samen sterk

DHAN Foundation heeft het dorp Kilaiyur niet toevallig uitgekozen. De bevolking, die voornamelijk uit boeren zonder grond bestaat, werd zwaar getroffen door de tsunami omdat de grond door het zeewater verzilt was. Maar omdat het niet aan de kust gelegen is, was de kans groot dat hier geen hulp zou verleend worden.

Gezien die situatie bleek de oprichting van een coperatieve meerdere voordelen te bieden. Zo kon de bevolking haar ervaring en deskundigheid bundelen, samen konden ze grotere hoeveelheden voedsel kopen voor de dieren, hun verkoop beter organiseren en makkelijker onderhandelen met de overheidsdienst die de melkindustrie organiseert.

Voordat de coperatieve bestond, ondervonden de dorpelingen heel wat moeilijkheden om hun melk aan nabijgelegen dorpen te verkopen, omdat ze als leden van een zeer lage kaste beschouwd werden. Sinds het ontstaan van de coperatieve wordt de melk uit naam van die coperatieve verkocht en dat is een enorm voordeel.

Voorbeeld dat inspireert

DHAN Foundation heeft deze mensen ook gesteund door vorming aan te bieden, voor een geregelde financile begeleiding te zorgen, medische opvolging van de dieren te voorzien en toezicht te houden op de rekeningen, de productie en de verkoop van de melk.

Daarnaast werden soortgelijke initiatieven ontwikkeld via de oprichting en ondersteuning van 742 lokale verenigingen in 184 dorpen. De leden van deze verenigingen produceren samen en verkopen in groep. De winst wordt op een eerlijke manier verdeeld. De hoofdbedoeling is dat gemeenschappen nieuwe activiteiten kunnen opzetten, waar ze al enigszins vertrouwd mee zijn, zoals de veeteelt, het ontzilten van grond, de verkoop van vis en het uitbaten van kleine bedrijven.