Komt na Irak, Cuba aan de beurt ? (Opiniepagina)
“Cuba maakt chemische massavernietigingswapens aan”. “Cuba bevindt zich in de lijst van 7 terroristische staten in deze wereld” “Na Irak, is het de beurt aan Cuba” stelt Jeb Bush, broer van en gouverneur van Florida en de VS situeert Cuba in de “As van het kwaad”. “Neen, het is nu nog niet de beurt aan Cuba” zegt Rumsfeld.
Kunnen we de Cubanen verwijten dat ze deze beweringen met argwaan aanhoren ? Voor ons hebben deze uitspraken wel degelijk een dja-vu effect…
Op 7 maanden tijd werden in Cuba 2 vliegtuigen en 5 boten gekaapt. Een derde vliegtuigkaping werd verijdeld. In de VS laat men uitschijnen dat vliegtuigkapers op vrijstelling tegen borgtocht kunnen rekenen. Dit kan tellen voor het land dat van de strijd tegen het terrorisme overal ter wereld topprioriteit n 1 maakt. De VSA weigeren sinds 7 maanden de migratieakkoorden met Cuba uit te voeren. Volgens deze akkoorden moeten jaarlijks 20.000 Cubanen naar de VS legaal kunnen emigreren. Door deze akkoorden plots niet meer uit te voeren, stimuleren de VS de illegale migratie en wakkert ze kapingen aan.
“Een nieuwe migratiegolf vanuit Cuba zal beschouwd worden door de VS als een daad van agressie en daar komt een passend antwoord op”, stelde president Bush.
Het nieuwe hoofd van de belangensectie van de VS in Havana, Dhr. James Cason, financiert cash een 75 tal Cubanen die hij organiseert, dirigeert, voorziet van telecommunicatieapparatuur en waarvan hij zegt dat hij ze wil zien uitgroeien tot een nheidspartij met een 10-punten programma. Hij is tevens ook oprichter van een nieuwe politieke partij in Cuba en organiseert allerhande seminaries in zijn residentie. De waarschuwingen van de Cubaanse autoriteiten negerend, voert hij dagelijks de provocaties op. Hoe zou Washington reageren indien de Cubaanse belangensectie in Washington de onafhankelijksbeweging van Puerto Rico zou financieren, structureren en begeleiden in zijn strijd ? De VS laten toe dat van hun grondgebied terreur acties worden ondernomen tegen Cuba. Snelle boten kunnen moeiteloos uit Miami vertrekken en een raketaanval uitvoeren op een hotel aan de Cubaanse kust. Eens terug thuis worden ze als helden ontvangen. Vliegtuigjes van Cubaanse ballingen organisaties mogen zonder problemen het Cubaanse luchtruim schenden en opnieuw landen in Miami. Dit zijn geen terroristen maar “strijders voor vrijheid” volgens Washington. Reeds meer dan 40 jaar is iedere commercile transactie tussen Cuba en de VS illegaal, Cuba wordt uitgesloten van iedere internationale financile instelling. Cuba vraagt sinds mensenheugenis een dialoog in respect om de relaties te normaliseren. De VS willen echter een oorlogsrelatie aanhouden. Dit levert VS president immers de garantie op van de stemmen van heel wat ballingen in de VS. Zeker in een cruciale staat als Florida is dit belangrijk.
Het is o.a. tegen deze achtergrond dat de gebeurtenissen van de afgelopen weken moeten geplaatst worden. 75 mensen werden gearresteerd en veroordeeld tot celstraffen tussen de 6 28 jaar. De bewijslast was erg nduidig: getekende ontvangstbewijzen van de cash overdrachten tussen Cason en deze mensen incluis. De celstraffen vallen inderdaad zwaar uit, Cuba wil waarschijnlijk een voorbeeld stellen: we zullen geen vijfde colonne van de VS dulden op ons grondgebied. Dit is echter geen debat over persvrijheid (4 van de 75 beklaagden oefenden ooit in hun leven een journalistieke activiteit uit) en evenmin een debat over vakbondsvrijheid, er zitten inderdaad enkele vakbondsleden bij, maar de beschuldiging luidt weldegelijk collaboratie met de Helms-Burton wet (tussen haakjes, ook in Belgi en de ganse EU is medewerking aan de Helms-Burton wet sinds 1998 onwettelijk en strafbaar). De 3 terechtstellingen in april betreffen kapers van een boot met onder andere toeristen aan boord. Wij nemen afstand van het uitvoeren van de doodstraf, moge dit duidelijk zijn. Dit is onethisch en we beschouwen dit als een universele waarde. Wij nemen echter wel aanstoot aan de selectieve verontwaardiging in deze. Als vandaag de Europese Commissie initiatieven neemt om Cuba van de Cotonou akkoorden uit te sluiten, dan zoeken wij naar gelijkaardige maatregelen tegen de 118 andere landen die de doodstraf nog in hun wetgeving hebben staan, dan zoeken wij tevergeefs naar economische maatregelen tegen de koploper van de uitvoering van doodstraffen, enkel in Bush’s deelstaat Texas telt men tot op heden 281 terechtstellingen, waaronder 11 minderjarigen.
De EU kan nogmaals bewijzen hoe (on)afhankelijk ze van de VS is. Minister van Buitenlandse Zaken Michel was terughoudend in zijn verklaringen, hij kent het dossier. Annemie Neyts vond het nodig om publiekelijk aan stemmingmakerij te doen rond deze zaak. Kunnen we Cuba verwijten zich niet naef op te stellen tegenover de verklaringen en handelingen van de VS ? Heeft Cuba niet het recht zijn integriteit te verdedigen tegen een buitenlandse agressie ? De VS mogen Irak aanvallen zonder VN mandaat, er komen geen strafmaatregelen van de internationale gemeenschap en we zijn al erg blij dat de oorlog niet lang duurde en voorlopig nog geen honderdduizenden slachtoffers maakte. Waarom is de verontwaardiging toch steeds zo selectief ? Zijn duizenden kinderen in Irak, vakbondsleden in Colombia, verdwijningen en martelingen, zaken die in Cuba niet voorkomen, zoveel minder belangrijk ? Of reageert men niet op de bondgenoten van een supermacht die een nieuwe wereldorde uitbouwt ? Zal Europa ooit in staat zijn een eigen onafhankelijke visie, gebaseerd op het internationaal Recht, te ontwikkelen ?


Facebook
Twitter
YouTube
Flickr
Newsletter
