Voedselsoevereiniteit

Grillige voedselprijzen
De voedselprijzen mogen dan wel gedaald zijn ten opzichte van 2008, ze blijven nog verontrustend hoog voor de armere lagen van de bevolking. De voedselrellen van 2008 gaven een vertekend beeld van de crisis. Ze vonden plaats in de steden, omdat de arme stedelijke bevolking bijzonder kwetsbaar is bij sterke prijsstijgingen. Maar de structurele honger vindt hoofdzakelijk plaats op het platteland. Paradoxaal genoeg zijn het de boeren die aan honger lijden.

De crisis werd voorgesteld als een situatie waar voedselprijzen te hoog zijn. Het niveau is echter niet zozeer het probleem, eerder de grilligheid van de prijsschommelingen. Wanneer de prijzen te laag zijn, kunnen honderden miljoenen kleine landbouwproducenten niet in hun eigen voedselbehoefte voorzien. Bij te hoge prijzen zijn het de honderden miljoenen consumenten die op hun beurt honger lijden.

Business as usual is geen optie meer
De huidige voedselcrisis is zonder voorgaande. Het drukt ons met de neus op de feiten dat het huidige beleid van regeringsleiders en internationale instellingen zoals de Wereldbank en het IMF faalt. Het landbouw-, handels- en ontwikkelingsbeleid zijn er niet in geslaagd het recht op voedsel te garanderen en de armoede op het platteland te verminderen. Bovendien dringen er zich nieuwe uitdagingen op: klimaatsveranderingen, de energie- en financile crisis.

Voedsel is geen product als alle anderen. Landbouw blijft een specifieke sector die niet enkel gereguleerd kan worden door de regels van een - oneerlijke - markt. Sinds 1996 verdedigt het netwerk van boerenorganisaties, Via Campesina, het recht op voedselsoevereiniteit als alternatief. Het wordt gedefinieerd als:
het recht van volkeren op een gezonde voeding, aangepast aan de lokale culturen, geproduceerd op basis van duurzame en milieuvriendelijke methodes, alsook het recht van volkeren en staten om hun eigen landbouw- en voedingssystemen te definiren, zonder dat deze schade berokkenen aan andere volkeren.

Een unieke kans voor Belgi
Door de vrijhandelslogica om te draaien en prioriteit te geven aan de ontwikkeling van nationale en regionale markten kan de landbouw veel beter aan de lokale productievoorwaarden en aan de voedselzekerheid beantwoorden. Belgi staat voor de uitdaging het recht op voedselsoevereiniteit te versterken met het voorzitterschap van de Europese Raad tijdens het tweede semester van 2010. Als voorzitter zal Belgi een coherente Europees beleid kunnen bepalen, gericht op de bevordering van een duurzame en solidaire familiale landbouw in het Zuiden en in Europa.

Fragment uit het artikel van Thierry Kesteloot, onderzoeker voedselsoevereiniteit van Oxfam-Solidariteit, voor het tijdschrift Sampol van april 2009.

Lees hier het volledige artikel

Meer weten:
 lees onze brochure over voedselsoevereiniteit
 Thierry Kesteloot, onderzoeker voedselsoevereiniteit van Oxfam-Solidariteit, tel: 02-501 67 55 — e-mail: thierry.kesteloot (at) oxfamsol.be