De wereld om de hoek

"Anders dan stil zitten in de klas" Bruno Zanelli, leraar aardrijkskunde:

“Ik heb verschillende keren deelgenomen aan de inleef- ateliers van De wereld om de hoek. Ik heb de drie ateliers bezocht die destijds bestonden: Zuid-Afrika, Bolivia en Palestina. Het idee om de ontwikkelingsproblematiek aan te brengen via een inleefreis naar een typische plattelandsgemeenschap in het Zuiden is opmerkelijk. In het traditionele onderwijs moeten de scholieren vaak stil zitten’. Hen lijfelijk betrekken via een rollenspel, waarbij ze actieve acteurs worden, verplicht iedereen de tanden te zetten in de dagelijkse realiteit. Zo’n inleefatelier vult op een heel levendige manier mijn lessen aan. Met mijn scholieren van het laatste jaar bestudeer ik de mechanismen van de onderontwikkeling. In De wereld om de hoek ontdekken ze op een andere manier wat ze in de klas hebben gezien en gehoord. Achteraf moeten ze die leerstof nog nauwelijks instuderen, ze hebben ze perfect gentegreerd! Voor een leraar is het heel motiverend te kunnen werken met een hechte ploeg van animatoren met een ontzettende luisterbereidheid en openheid. Een ploeg die voortdurend vooruitgang wil maken. En wat mij is opgevallen: ongeacht de groep van scholieren - gemotiveerd, minder of niet gemotiveerd - de formule lijkt altijd te werken.”

"Ondergedompeld in een ander universum" Fabienne Feller, ontwikkelingsambtenaar

“Indertijd (drie jaar geleden) zat ik in Walloni in een werkgroep voor plattelandsontwikkeling. Wij waren dus geen studenten, maar we vonden het een goed idee om ons in te schrijven voor een inleefatelier bij De wereld om de hoek. Op die manier wilden wij meer zicht krijgen op de problemen op het platteland in het Zuiden en de problemen waarmee wij, hier bij ons, worden geconfronteerd. De animatoren van het inleefatelier hadden speciaal het scenario voor ons aangepast. De verhouding stad/platteland werd heel goed in beeld gebracht. De rollenspelen wezen ons op het belang van de eisen van boeren, plaatselijke kleine handelaren en hun relatie met de lokale overheid bijvoorbeeld. Wij kenden de Boliviaanse, Zuid-Afrikaanse of Palestijnse realiteit nauwelijks. Voor ons was dit een zeer boeiende eerste kennismaking met deze landen. De bezoeker van een atelier wordt onmiddellijk in een andere sfeer ondergedompeld, men neemt hem mee naar een heel ander universum”.

"Je echt inleven..." Wim Danneels, godsdienstleraar

“Ik heb met mijn scholieren uit het vijfde en zesde middelbaar in het verleden de drie inleefateliers gevolgd. En ik kan deze formule absoluut aan alle leerkrachten aanraden. De wereld om de hoek is niet echt een gemakkelijke formule, omdat het bezoek aan het inleefatelier goed voorbereid moet zijn. Maar de begeleiders zijn zeer enthousiaste mensen, die hun werk met hart en ziel doen. Ik persoonlijk heb zeer veel gehad aan het atelier Palestina. In de media krijgen we vaak een vertekend beeld van de problemen in het Midden-Oosten. Door je echt in te leven in een bepaalde situatie, kan je je deze problemen beter voorstellen. En in zo’n atelier moet je je echt inleven’. In Zuid-Afrika werden we plots inwoners van een krottenwijk en moesten we mas pletten en zware kruiken van 30 liter sjouwen. Na het rollenspel moesten we kiezen: ofwel champagne voor slechts twee leden van de groep, fruitsap voor de helft of slappe thee voor de hele groep, want dat is wat de meeste Zuid-Afrikanen dagelijks drinken. Ik - en andere collega’s - kijken echt uit naar de heropening van De wereld om de hoek.”