Wereldwijd

De context
De oorlog en opeenvolgende crisissen hebben het platteland van Oost-Congo zwaar gehavend. Eens de vrede teruggekeerd was, kende de landbouwproductie geleidelijk aan een heropleving maar de commercialisering van de productie bleef heel problematisch.

Die commercialisering ondervindt niet enkele grote moeilijkheden omdat de transportmiddelen en de wegen veel te wensen overlaten. De kleine producenten moeten hun landbouwproducten, die ze in het binnenland produceren, bovendien tegen veel te ongunstige voorwaarden te koop aanbieden. En dat komt de productie dus niet bepaald ten goede. Ook voor de consumenten heeft dit negatieve gevolgen, want er zijn slechts weinig tussenpersonen en deze worden ook veel te weinig gecontroleerd. De tussenhandelaren bepalen met andere woorden de prijs.

Met de steun van hun leden beginnen de bestaande boerenorganisaties (BO) zich te manifesteren. En de vakbonden, waarvan deze BO deel uitmaken, kunnen en willen eveneens een rol spelen. Zij zetten zich in om de commercialisering van de producten te verbeteren, want daar putten hun leden het grootste deel van hun bestaansmiddelen uit.

De FOPAC
De belangrijkste begunstigden van dit project zijn de boeren die behoren tot de basisorganisaties voor de verbetering van de commercialisering. Zij vertegenwoordigen zo’n 2.100 lidorganisaties (zowel vrouwen als mannen) die samen ongeveer 14.700 begunstigden tellen, verdeeld over drie zeer actieve agglomeraties (Kirumba, Mutwanga en Kibiribi).

De belangrijkste doelstellingen zijn:
 het aandeel van de BO bij de commercialisering van landbouwproducten uit deze drie zones vermeerderen tot 60% van de totale hoeveelheid verhandelde producten;
 een betere organisatie van de BO zodat zij in een sterkere positie zijn om formele leveringscontracten voor landbouwproducten te onderhandelen;
 een betere verspreiding van pertinente en betrouwbare informatie tussen de BO en de Unies maar ook naar andere operatoren en naar de eindbestemming, namelijk de consumenten;
 geregeld overleg tussen de BO en alle niveaus van de Unie organiseren waarbij ervaringen over de commercialisering uitgewisseld worden.

De belangrijkste actieterreinen:
 overleg tussen boeren
 verenigingsleven: het beter structureren van de basisorganisaties en de unies
 vertegenwoordiging van de BO in de overheidsdiensten en privé-instellingen
 informatie en communicatie over landbouwkwesties en plattelandsaangelegenheden
 de veralgemening en verdere ontwikkeling van de kennis inzake landbouw; vorming (landbouw, veeteelt, visvangst, artisanale productie, handel)
 vorming rond leiderschap en gender
 ondersteuning van de handel, informatie over prijsvorming, betere markttoegang
 de verdediging van de toegang tot grond
 het bevorderen van de uitwisseling van ervaringen
 netwerken
 verdediging en lobbywerk