Sociale forums

Ondanks de vele problemen waarmee Belm kampt, heeft de stad zich geen moeite gespaard om dit Wereld Sociaal Forum vlekkeloos te laten verlopen. De campus van het UFRA (Universidade Federal Rural da Amaznia) en de campus van de UFPA (Universidade Federal do Par) vormen de belangrijkste locaties. Daar werden negen Centros Integrados de Servcios of gentegreerde dienstencentra opgezet waar deelnemers terechtkunnen met vragen of problemen rond gezondheid, veiligheid en toerisme. In de centra staan tweeduizend vrijwilligers en professionele krachten ter beschikking.

Contact met andere culturen

Via een televisie- en internetcampagne werden tweeduizend jongeren tussen 18 en 24 jaar aangetrokken om het Forum in goede banen te leiden. De universiteitsstudenten, de militanten uit sociale bewegingen en de deelnemers aan sociale projecten worden ingezet als toeristisch agent, bij de inschrijvingen, om logies te vinden, als cultureel agent, als communicatie- of secretariaatsmedewerker of als vertaler/tolk. Na afloop van het Forum zullen ze een certificaat van deelname krijgen.

Behalve de vrijwilligers worden ook 7.000 veiligheidsagenten te land, te water en in de lucht ingezet. Zij zullen te paard, per motor en per boot opereren – en eventueel per helikopter voor evacuaties. Met de gezondheidsmedewerkers werd zowel vr als tijdens het Forum een grote preventiecampagne gevoerd rond malaria, hiv/aids en dengue.

“Deze ochtend had ik de gelegenheid om te praten met twee vrijwilligers”, schrijft Birgit Vanhoutte, educatief verantwoordelijke bij Oxfam-Solidariteit, vanuit Belm. “Zij zijn actief als onthaalmedewerker in hotel Regente, waar de Oxfam-collega’s logeren. Maycom Oliveira, 29 jaar, volgt een technische opleiding “Veiligheid op het werk”. Victor Scantleburry, 18 jaar, is Braziliaan, maar afkomstig van Barbados. Hij studeert architectuur aan de Universidade da Amaznia.

 Hoe ben je in aanraking gekomen met het Forum?
Maycom: via internet.
Victor: via promotie op televisie.

 Waarom werk je mee als vrijwilliger?
M: Uit nieuwsgierigheid voor een groot evenement als het Forum en om contacten te leggen met jongeren uit andere landen.
V: Omwille van het mondiale karakter van het Forum en om in contact te komen met andere culturen. Het deelnemerscertificaat is interessant voor mijn curriculum, maar het principe van vrijwilligerswerk is ook belangrijk. Ik moedig dat sterk aan bij andere jongeren.

 Aan welke ateliers zou je graag zelf in je vrije tijd willen deelnemen?
M: Aan de ateliers rond inheemse volkeren.
V: Aan ateliers over het behoud van het Amazonewoud en haar bevolking.

Een stukje geschiedenis

Belm, op zon 150 km van de Atlantische Oceaan, is de hoofdstad van de deelstaat Par in de regio Amaznia. Ze werd gesticht door de Portugezen in 1616 en was n van de eerste Portugese kolonies aan de Amazone. De stad werd grotendeels opgebouwd door Amerindiaanse en later zwarte slaven onder Portugees bewind. Gedurende twee eeuwen kende ze een grote economische welvaart dankzij de uitvoer van cacao, indigo en dierenhuiden, bestemd voor de Europese markt.

Door de grote vraag naar rubber aan het eind van de 19de eeuw groeide haar bevolking van 40.000 in 1875 tot 100.000 inwoners in 1900. Vrij snel kreeg de stad een Europees koloniaal uitzicht. Prominenten lieten grootste monumenten bouwen zoals het Teatro da Paz wat Belm al gauw de bijnaam van Paris Tropical gaf.

Na vijfhonderd jaar kolonisatie bestaat de bevolking uit amerindianen, zwarten, blanken, mulatten en mestiezen. In Belm wonen 1,5 miljoen inwoners, wat van haar, naar Braziliaanse normen, een kleine stad maakt. De stad heeft een rijke cultuur en door haar ligging aan de Amazone is de biodiversiteit er groot. Dat kan ook gezegd worden van de sociale contrasten.

In het centrum en langs de oever van de Amazone vind je hypermoderne flatgebouwen en een prachtig gerestaureerde kade, Estao das Docas, met trendy winkels en terrasjes waar zowel alle wereld- als Braziliaanse merken te koop worden aangeboden. Meer aan de rand van de stad bevinden zich een drietal grotere favelas of krottenwijken. Op de eilanden in de baai van Guajar, waar vooral vissers wonen, heerst een groot gebrek aan sociale basisvoorzieningen. De vervuiling uit de stad en zwerfvuil dat via de rivieren aanspoelt zorgt er voor extra overlast.

Opgetekend door Birgit Vanhoutte, educatief verantwoordelijke bij Oxfam-Solidariteit