Klimaatverandering

De top was bedoeld om de stemmen uit de ontwikkelingslanden te laten horen. Met de steun van de ALBA-landen (Bolivariaans Alternatief voor de Amerika’s) wilde Evo Morales zich ook profileren als een belangrijke actor bij toekomstige onderhandelingen over het klimaat. Bolivia wordt als land immers al zwaar getroffen door de klimaatverandering.

35.000 mensen, waarvan 9.000 van alle continenten en 45 officiële delegaties, waren aanwezig in Cochabamba. Onder hen heel wat sociale bewegingen, boerenorganisaties en inheemse volkeren uit Bolivia, Ecuador, Peru en Mexico. Bij de deelnemers op de Wereldconferentie bevond zich eveneens een Oxfam-delegatie.

De deelnemers maakten van de gelegenheid gebruik om een gemeenschappelijke strategie te ontwikkelen met hun allianties en lokale partners voor de volgende VN-conferentie over klimaatverandering: de COP16 in Cancún. De inzet is hoog…

Geen protocol maar concrete vorostellen
Het contrast met de klassieke VN-conferenties kon niet groter zijn. In plaats van het gebruikelijke diplomatieke protocol, zagen we 17 werkgroepen met kracht en overtuiging discussiëren over ambitieuze voorstellen zoals:
 een mondiaal referendum over klimaatverandering,
 een internationaal tribunaal voor klimaatgerechtigheid,
 een Universele Verklaring van de Rechten van Moeder Aarde.

De koolstofmarkten en REDD-systemen (emissie als gevolg van ontbossing en aantasting van de bossen verminderen) werden systematisch verworpen als valse oplossingen van een nefast kapitalistisch model. “Verander het model, niet het klimaat”, was een steeds terugkerende slogan.

Bron van hoop
Hoewel de meningen en strategieën zeer divers waren, stemde iedereen in met een ontwikkelingsmodel dat meer in harmonie is met de natuur. Dat model is gebaseerd op complementariteit, wederkerigheid en bruikbaarheid en niet op groei en accumulatie.

Dit is wel makkelijker gezegd dan gedaan. Tussen rede en realiteit bevinden zich soms grote obstakels. Bolivia zelf bijvoorbeeld, zoals veel van de buurlanden, baseert zijn ontwikkelingsbeleid nog steeds op de mijnbouwindustrie. Een tegenstrijdigheid die voor geanimeerde debatten zorgde tijdens de conferentie.

Deze klimaattop was echter ook een bron van hoop voor velen. Voornamelijk voor de sociale bewegingen van de arme landen die het meest kwetsbaar zijn voor de klimaatverandering. Deze top moest hen in staat stellen hun positie te versterken om zo de regeringen te kunnen beïnvloeden bij klimaatonderhandelingen in de toekomst.

De slotverklaring van de Wereldconferentie van de Volken over de Klimaatverandering en de Rechten van Moeder Aarde in Cochabamba bevat een reeks voorstellen en aanbevelingen zoals die hierboven vermeld. Verder herinnert deze verklaring de ontwikkelde landen aan hun verantwoordelijkheid om vanaf 2020 de uitstoot van broeikasgassen te halveren om zo de klimaatopwarming te beperken tot 1,5°C.

Meer info:
 Brigitte Gloire, beleidsmedewerkster Duurzame Ontwikkeling
tel 02 501 67 53 — brigitte.gloire (at) oxfamsol.be
 Verklaring van de Wereldconferentie van de Volken over de Klimaatverandering en de Rechten van Moeder aarde
 Lees ook het Oxfamrapport over klimaatverandering in Bolivia