Tsunami

Het dorp Tarang Badi werd in de ochtend van 26 december 2004 haast volledig verwoest door de vloedgolf. Een week na de ramp zijn de weinige overlevenden in het dorp weggetrokken naar de kampen landinwaarts. Ze hebben allemaal verhalen over verschrikkingen en wonderen te vertellen.

Prabhakaran werd door de golf getroffen toen hij op zee was. Hij zag zijn tien jaar oude dochtertje Kutti op het strand staan en probeerde haar te bereiken, maar het water hield hem in zijn greep en hij verloor het bewustzijn. "Een aantal dorpelingen hebben mij gered en vertelden mij later dat mijn hond Ramu mijn dochter heeft gered," zegt Prabhakaran. Ramu was het water in gegaan toen de golven zich terugtrokken, pakte de drijvende Kutti bij de haren en trok haar het water uit. Vandaag is Ramu een volwaardig familielid, dat wacht op het herstel van Kutti zodat zij weer met hem kan spelen. Kutti verblijft in een opvangkamp en is nog gewond aan haar neus.

Dit is een van de ergst getroffen gebieden in India. Op een kuststrook van enkele honderden meter kwamen 45 vrouwen om het leven. "We waren op het strand aan het werken en de vissen uit de netten aan het halen toen de golven arriveerden," vertelt een overlevende. De lichamen van de doden werden pas de volgende dag geborgen.

In het ene kamp na het andere zitten overlevenden lusteloos en met een lege blik naar zee te staren. Enkelen vinden troost in het praten, in het delen van hun gevoelens over hoe in slechts enkele minuten tijd hun levens op hun kop zijn gezet. Velen zijn zelfs te getraumatiseerd om te bidden. Het echte probleem van de overlevenden is hoe de nasleep te overleven. Het water is besmet, bronnen en waterreservoirs moeten schoon gemaakt worden. Honderdduizenden mensen zijn hun familieleden en al hun bezittingen kwijt geraakt. Geen kleren, geen bedden, geen huishoudspullen meer, geen voedsel, geen vee, geen netten, geen boten. Naast het psychologische trauma van verlies en shock zijn velen gewond aan lijf en leden.

Maar er glimt hoop, hartverwarmende taferelen van gulheid en onbaatzuchtigheid. Veel vrijwilligers uit andere delen van India zijn naar de streek gekomen om voedsel en kleren te verdelen; artsen geven leiding aan klinieken in de kampen en in de resterende dorpen. Op de stranden doen enkele vissers al een poging hun huizen weer op te bouwen, waarbij zij uit het puin redden wat zij kunnen. Enkele vissers pogen nieuwe boten te kopen om het werk op zee te hervatten. "Wat anders kunnen wij doen? De zee bracht ons de dood, maar zij is ook ons leven," zegt een dorpeling met een tere glimlach.

Zelfs na een ramp als deze gaat het leven door.

Auteur: Dr. Aruna Uprety, Oxfam staflid. Vertaling: Novib.

De slachtoffers van de ramp in Zuidoost-Azi hebben uw steun nodig!

 Schenk nu on line met de volgende kaarten: Visa, American Express, Eurocard-Mastercard, Dexia Net Banking.

 U kan geld overmaken op het rekeningnummer 000-0000028-28, met de mededeling "9071 - Tsunami".

 Word Solidarity Partner Steun onze acties met een doorlopende opdracht.

Oxfam-Solidariteit is lid van de Vereniging voor Ethiek in de Fondsenwerving.